Wywiad z Franciszkiem.

Petarda! 🙂

Wielu osobom w Polsce ten wywiad bardzo się nie spodoba. 😉

Sunset Limited

Zarówno książka, jak i film są genialne. Polecam! 🙂

Big Brother spotyka Big Data. Oto najbardziej totalna technologia władzy w historii ludzkości.

Dziś oryginalny – kulturowy, ale pozabiblioteczny – temat, który mnie oszołomił. Czytam i nie dowierzam…

Big Brother spotyka Big Data. Oto najbardziej totalna technologia władzy w historii ludzkości

Źródło

9 milionów Chińczyków z niskim rankingiem SCS traci właśnie prawo do latania samolotem. Tzw. System Zaufania Społecznego karze i nagradza na podstawie danych o płatnościach, upodobaniach, znajomościach i wykroczeniach obywateli. Komunistycznej Partii Chin udało się zrobić z totalitaryzmem to samo, co Tinder zrobił z randkowaniem: zamienić w intuicyjną apkę.

Mogłoby się wydawać, że w wyścigu o nagrodę im. Georga Orwella za rok 2018 w kategorii „Implementacja dystopijnego SF w warunkach późnego kapitalizmu” nikt nie ma szans z Markiem Zuckerbergiem i Cambridge Analitycą.

Niespodziewanie jednak na prowadzenie wysunęła się Chińska Republika Ludowa, która postanowiła od 1 maja tego roku wprowadzić zakaz podróżowania samolotem dla dziewięciu milionów obywateli o niskim rankingu Social Credit System, Systemu Zaufania Społecznego, zwanego też Systemem Wiarygodności Społecznej. Ban na latanie to jednak dopiero prenatalne kopnięcia SCS – najbardziej totalnej technologii władzy w historii ludzkości.

Konfucjusz z neoliberalnym twistem

Social Credit System to innowacyjny chiński pomysł na połączenie totalnej inwigilacji i kontroli przez państwo z możliwościami komercyjnych baz danych i funkcjonalnością portalu społecznościowego. Big Brother spotyka Big Data.

Pod angielskim słowem credit kryje się chińskie xinyong – 信用, jedna z fundamentalnych koncepcji konfucjanizmu (sam Konfucjusz używał pojęcia xin – 信). Oznaczało ono pierwotnie bycie uczciwym, honorowym, godnym zaufania. W ostatnich dekadach jego znaczenie rozszerzyło się jednak na kwestie finansowe, a dziś xinyong oznacza również „zasługujący na kredyt”. Karta kredytowa to po chińsku xinyongzheng 信用证, czyli „karta zaufania”.

Oficjalnym powodem utworzenia systemu SCS jest deficyt zaufania w chińskiej gospodarce. Rynek jest bowiem pełen nieuczciwych firm i podrabianych produktów, a ponieważ do niedawna Chiny były biedne i zacofane, to aż trzy czwarte Chińczyków nie ma historii kredytowej. Banki nie wiedzą, komu mogą pożyczać.

Social Credit System stanie się obowiązkowy dla wszystkich obywateli w 2020 roku. Na razie trwają pilotażowe programy prowadzone we współpracy z korporacjami, np. z największą aplikacją do czatowania, największą aplikacją do płatności, największym serwisem randkowym, z chińskim odpowiednikiem Ubera itp.

Integracja baz danych zachodzi powoli, lecz nieubłaganie.

„Za złamanie zaufania w jednym miejscu restrykcje pojawiają się wszędzie”

SCS przelicza na punkty różne zachowania i na ich podstawie wylicza każdemu „ranking zaufania”, który jest powszechnie widoczny. Punkty można zyskać za np.: terminowe płacenie rachunków, działalność charytatywną, segregowanie śmieci, kupowanie produktów świadczących o byciu „odpowiedzialną” osobą (np. pieluch), oddawanie krwi, a także… posiadanie znajomych z wysokim rankingiem. To nie jest spojler Black Mirror:

Stracić punkty można zaś za: przestępstwa, wykroczenia i mandaty, spóźnianie się z płatnościami, marnowanie czasu (np. grę na komputerze przez cały dzień), wystawianie nieprawdziwych recenzji online, ale także – za posiadanie znajomych z niskim rankingiem oraz za publikowanie „fake newsów” i „pomówień”. Oczywiście o tym, co jest „fake newsem” decyduje władza, a przypominam, że mówimy o państwie autorytarnym, którego prezydent Xi Jinping, równocześnie sekretarz generalny Komunistycznej Partii Chin, wykreślił właśnie z konstytucji zapis o ograniczeniu liczby prezydenckich kadencji.

Ranking SCS wpływa na twoje otoczenie. Gdy zachowujesz się karygodnie (np. zbyt dużo grasz na komputerze, awanturujesz się w pociągu lub krytykujesz władze w sieci), to spada nie tylko twoja ocena, ale pośrednio również ranking twoich znajomych. Mogą oni w związku z tym przekonywać cię do zmiany zachowania, lub też – po prostu usunąć ze znajomych. Nie opłaca się przecież kolegować z osobami o niskim rankingu.

SCS wymiernie przekłada się na życie: osoby z wysokim rankingiem mają dostęp do tanich pożyczek, mogą bez kaucji wynajmować mieszkania, wypożyczać samochody i spać w dobrych hotelach, a także wysyłać dzieci do prestiżowych szkół. Profile osób o wysokim rankingu są też bardziej eksponowane w serwisach randkowych.

Osobom z niskim rankingiem grożą zaś zakazy korzystania z komunikacji zbiorowej, nie mogą też wysłać swoich dzieci do dobrych szkół, nie mogą kupić mieszkania czy dostać kredytu… Ich zdjęcia mogą też być publikowane na „ekranach wstydu” na ulicach oraz na rządowych stronach (np. tutaj można obejrzeć zdjęcia osób, który przeszły na pasach na czerwonym świetle).

Ekran wstydu w mieście Changsha, na którym wyświetlane są zdjęcia i dane chińskich dłużników. Fot. screenshot CNN

Niektóre z tych „kar” funkcjonują już od paru lat, np. krytycznemu wobec reżimu blogerowi Liu Hu na początku 2017 roku odebrano możliwość latania samolotem, a także kupowania nieruchomości i zaciągania kredytu. Zarzut: „rozsiewanie plotek i pomówień”. Od teraz jednak restrykcje będą nadawane automatycznie przez algorytmy systemu SCS.

Zgodnie z oficjalnymi założeniami Social Credit System oparty jest na zasadzie: „za złamanie zaufania w jednym miejscu restrykcje pojawiają się wszędzie”.

Nadzorować i nagradzać: zgamifikowane posłuszeństwo

SCS przypomina grę RPG w bycie Chińczykiem, w której działania naszego bohatera przeliczają się na wzrost i spadek ogólnej punktacji. Takie wprowadzanie mechaniki gier do sfer wprost z nimi niepowiązanych nazywa się gamifikacjąJest to od dekady jeden z najgłośniejszych trendów w projektowaniu usług internetowych w Dolinie Krzemowej.

Wedle zwolenników gamifikacji, dodawanie do usług elementów zaczerpniętych z gier, takich jak: zbieranie punktów i odznak, dodatkowe wyzwania, rywalizacja z innymi graczami itp., ma dodać element „zabawy” do normalnie niezbyt „zabawnych” czynności. Może to być: obsługa systemu bankowości internetowej (zbieraj odznaki za płatność kartą maestro!), ekologiczna jazda samochodem (hoduj zielone drzewka na desce rozdzielczej!), trening (podziel się swoim czasem ze znajomymi!) czy rzucanie palenia (uzdrów swoje wirtualne płuca!).

Sesame Credit, program punktowy prowadzony przez Alibaba Group, właściciela m.in. AliExpress.com.

Gamifikacja narodziła się więc w słonecznej Kalifornii jako modne hasło w środowisku sieciowych marketeróww. Wygląda jednak na to, że – podobnie jak wiele innych kapitalistycznych innowacji – najlepiej sprawdza się w warunkach państwa autorytarnego. Nie trzeba wtedy martwić się prawem do prywatności, ochroną danych osobowych ani konstytucyjną równością obywateli wobec prawa, a przecież wszystkie te zachodnie wynalazki okropnie spowalniają wdrażanie innowacji. Można też pozwolić sobie na większy rozmach i zamiast gamifikować różne elementy życia z osobna, zgamifikować całe życie naraz.

Totalna gamifikacja życia oznacza przymus totalnego posłuszeństwa, jest to jednak zupełnie inne posłuszeństwo niż w klasycznym totalitaryzmie. Cały mechanizm opiera się bowiem na zasadzie „marchewka lepsza od kija”. Utrzymywanie wysokiego rankingu to w końcu ekscytująca zabawa z nagrodami. Chiny mogą oszczędzić miliardy na tajnych służbach: obywatele będą gorliwie nadzorować się sami za pomocą własnych smartfonów.

Gdyby Foucault żył, napisałby pewnie książkę Nadzorować i nagradzać.

Bunt ludzkich maszyn (którego nie będzie)

Mój brat miał kiedyś czołowe zderzenie jako pasażer w Uberze; nikomu nic się nie stało, ale samochód był zupełnie zniszczony. Załamany kierowca tępo gapił się na wrak. Zaraz po kraksie brat dostał informację „kurs zakończony”; niewiele myśląc, ocenił jakoś kursu na pięć gwiazdek, by nie czynić kierowcy dodatkowej przykrości. Ta historia pokazuje, że w systemach opartym na punktach i rankingach ocena jakości usługi może mieć niewiele wspólnego z jakością samej usługi. Inaczej mówiąc: system oceniający życie nie jest tożsamy z samym życiem. I właśnie w szczelinie między jednym a drugim rodzi się przestrzeń oporu.

Oczywiście, na pewno pojawią się Chińczycy wyklęci, którzy świadomie odrzucą system SCS godząc się na niski ranking i związane z nim restrykcje w zamian za wolność od całej gry. Ten rodzaj oporu wobec despotycznego systemu będzie jednak rzadki. Kto może sobie pozwolić na życie na marginesie, bez mieszkania czy transportu publicznego?

Większość społeczeństwa zdecyduje się więc, zamiast odrzucenia całego systemu, na grę w szczelinie między życiem i oceną życia, czyli na mamienie, naginanie i oszukiwanie systemu. Grę komputerową kupią na konto swojego dziecka, a nie na swoje, będą w ramach barteru wystawiać sobie nawzajem recenzje, by zyskać łatwe punkty, będą kupować fejkowe usługi na czarnym rynku punktów zaufania, na oficjalnym koncie społecznościowym będą szerować linki zgodne z linią władzy, a na anonimowym – pisać krytyczne opinie itp.

Rozpocznie się wyścig zbrojeń. Z jednej strony – algorytmy systemu SCS będą coraz inteligentniejsze, coraz bardziej wszechwiedzące i coraz trudniejsze do oszukania. Z drugiej – chińskie społeczeństwo będzie kreatywnie wymyślać nowe sposoby, by zyskać punkty niskim kosztem, by ukryć przed systemem swoje przewiny i słabostki, by wreszcie zachować minimum wolności, nie tracąc przy tym zdolności kredytowej.

Nie łudźmy się jednak: mimo tego oporu, system będzie działał skutecznie. Przeliczając różne zachowania na jedną abstrakcyjną miarę zmusi wszystkich do gry w zdobywanie punktów, zamieniając każdą chwilę życia w walkę o ranking SCS. Poprzez miękką presję, system pomoże zdusić w zarodku ogniska buntu społecznego i skłonić przeważającą większość Chińczyków do przyjęcia postawy łączącej konformizm z koniunkturalizmem. Co więcej, system usankcjonuje klasowe nierówności: bogatym będzie łatwiej o wysoką punktację, biedni zaś stracą dostęp do części usług.

„Uff, całe szczęście, że nie mieszkam w Chinach i nie muszę poświęcać każdej chwili na zabieganie o jakieś bezsensowne punkty” – myśli zapewne czytelnik, który dobrnął do końca tekstu. Przypominam jednak, że my na Zachodzie też mamy system, który różne zachowania przelicza na abstrakcyjne punkty, bez których nie da się kupić biletu na samolot, wynająć mieszkania czy posłać dziecka do prestiżowej szkoły. Nazywają się „pieniądze”.

***

Dziękuję Tomaszowi Janystowi za konsultacje w sprawie chińskiego systemu bankowego, a także konfucjanizmu.

Krzysztof Pacewicz – filozof, kulturoznawca, publicysta, doktorant na Wydziale Artes Liberales UW. Współredaktor książek Gamification: Critical Approaches (Warszawa 2015) i Foucault: źródła//ujścia (Warszawa 2015). Autor książki Fluks. Wspólnota Płynów ustrojowych (Warszawa 2017). Zajmuje się biopolityką. Dziennikarz OKO.press

Czytaj więcej o SCS w:

http://theconversation.com/

http://www.wired.co.uk/

https://www.channelnewsasia.com/

https://www.reuters.com/article/us-china-credit/

https://www.theatlantic.com/

Źródło: http://krytykapolityczna.pl/swiat/system-zaufania-spolecznego-chiny/

Przestroga względem złych książek.

Kolejna ciekawostka 😉

Źródło: 

Przestroga względem złych książek

Ks. Karol Gobinet

Zachęcając cię da czytania dobrych książek, ostrzegam cię zarazem, ażebyś unikał gorszących, które nazwać można zarazą obyczajów, i nad które nie masz nic niebezpieczniejszego na zgubę młodzieży.

Jest to jeden z najdzielniejszych środków, wynalezionych od czarta na skażenie umysłów, i który mu się zawsze prawie udaje. Namnożył on takich książek bez liku, we wszystkich przedmiotach, we wszystkich językach, we wszystkich czasach, i jeszcze co dzień nowe wymyśla. Największa ich część ubarwiona jest pozorem nauki lub krasomówstwa, albo jakiego wynalazku rozumu, i tym są niebezpieczniejszymi, że pod tą larwą i układnością ukryty jest jad śmiertelny, który, głęboko w dusze zapuszczają. Młodzież czyta je z rozkoszą i zapałem, i łatwo one zachowuje w pamięci. Mowy przemijają; lecz książki zostają w jej ręku, ma ona czas rozważać je, i zwolna połykać ukrytą w nich truciznę. Skutki z ich czytania zawsze są niebezpieczne i zgubne. Jedne bowiem roztaczają na umyśle błąd i ciemności, drugie przewrotnym czynią rozsądek i każą [(psują)] dobre obyczaje, prowadząc do uważania za dobre złego a za złe dobrego; inne ucząc występku, wzbudzają namiętności, zapalają pożądliwości, rozżarzają miłość bezwstydną w sercach najczystszych; i nie masz między nimi żadnej, która by nie zostawiała po sobie słusznego powodu do żałowania, iż ją się czytało.

Książki te niebezpiecznymi są dla wszystkich ludzi, ale najbardziej dla młodzieży, skłonnej do przyjęcia złych wrażeń. Powinna się ich ona chronić jako płodów czarta i obrzydłego jadu, który na ziemię piekło wyzionęło dla zarażania dusz i przyprawiania ich o zgubę.

Takimi Książkami są:

  1. Wszystkie książki kacerskie rozsiewające błędy w wierze, i walczące przeciwko prawdom od Kościoła przyjętym.
  2. Wszystkie książki bezbożne, podające na pośmiewisko Religię i rzeczy święte; przyganiające obrzędom Kościoła i zwyczajom przyjętym od niego; szydzące z osób Bogu poświęconych, jako to, z Xięży i Zakonników; nadużywające Pisma Świętego do złych i światowych nakręcań itp.
  3. Książki lubieżne i bezwstydne, jawnie przeciw czystości walczące.
  4. Książki w których mowa jest o miłości światowej, chociażby nie mieściły w sobie wyrażeń bezwstydnych; takimi są dzieła wielu wierszopisów łacińskich i francuskich i największa część romansów. Te książki niebezpieczniejsze są od poprzednich; tamte bowiem ucząc złego bez ogródki, łatwo wzbudzają wstręt do siebie w duszach, w których wstyd i sumienie nie zostały do szczętu stłumione, lecz ostatnie nie wydając się złymi z początku, pociągają umysł urokiem wymowy i powabnością rzeczy, i tymi łechcą zmysły, rozżarzają w sercach miłość bezwstydną.

Wystrzegaj się wszystkich tych książek jako wynalazków czarta na twą wymyślonych zgubę. Nie możesz ich prawie czytać bez grzechu śmiertelnego; gdyż albo poweźmiesz z nich złe myśli, albo się podasz na jawne niebezpieczeństwo ich powzięcia. Jeżeli masz jaką z podobnych książek, porzuć ją natychmiast; bo choćbyś sobie uczynił jak najmocniejsze postanowienie, że jej nie będziesz czytał, ciekawość kusić cię będzie, a na koniec i zwycięży. Jest to wąż, którego trzymasz, a który w ten czas śmiertelną zada ci ranę kiedy najmniej spodziewać się będziesz.

Nie mów zaś, iż to są książki ładnie napisane, pełne wymowy, że z nich nauczysz się dobrze mówić, i znajdziesz wiele rzeczy pięknych; bo ja odpowiem ci z św. Augustynem, iż wszystko to jest jedynie czczym pozorem, iż ze złych książek nie nauczysz się dobrze mówić, lecz jedynie być występnym i śmielej grzeszyć (1). Powiem ci, iż czerpać możesz wymowę gdzie indziej, niźli w tych źródłach zatrutych, i że nieszczęsna jest wymowa i umiejętność, nabyte z uszczerbkiem duszy i zbawienia wieczystego.

Ks. Karol Gobinet

Przewodnik Młodzieży Chrześcijańskiej czyli Nauka Moralna na Piśmie Ś. i Ojcach Kościoła ugruntowana. Wydana w języku francuskim przez X. Karola Gobineta, Teologii Doktora. Nowy przekład Modesta Watta Kosickiego, Filozofii Doktora. Tom I. W Warszawie. W Drukarni Biblioteki Chrześcijańskiej 1829, ss. 157-159.

(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono).

————————————————————————————————————————————————————–

Pozwolenie Władzy Duchownej:

W dziele: Przewodnik Młodzieży Chrześcijańskiej, przez Modesta Watta Kosickiego, Doktora Filozofii, z francuskiego języka na polski przełożonym, nic przeciwnego wierze świętej katolickiej i dobrym obyczajom nie upatrzyłem; zawiera ono owszem środki do ukształcenia serca młodzieży w cnocie najzbawienniejsze, obok nauk, przestróg i najczystszych pobudek w tejże wierze czerpanych; niemniej i o obieraniu stanu czyli o powołaniu nader ważne obejmuje przestrogi; godnym je zatem druku być sądzę.

W Warszawie dnia 7. Grudnia 1829. r.

  1. PaweŁRzymski.

Wizytator XX. Misjonarzy,

Cenzor Ksiąg duchownych

W Archidiecezji Warszawskiej.

IMPRIMATUR.

W Warszawie dnia 22. Grudnia 1829. r.

  1. EDW.Czarnecki,

Administrator Archidiecezji Warsz.

————————————————————————————————————————————————————–

Przypisy:
(1) Non omnino per hanc turpitudinem verba illa commodius discuntur; sed per haec verba turpitudo ista confidentius perpetratur. S. Aug. libr. 2. conf. cap. 16.

© Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Cracovia MMIV, Kraków 2004

O czytaniu dobrych książek.

Ciekawostka taka mała 😉

Źródło: 

 


„O czytaniu dobrych książek”

Ks. Karol Gobinet

O mądrości wszech starodawnych pytać się będzie mądry i będzie się bawił Prorokami (1), to jest, rzeczami świętymi. Jest to jeszcze środek bardzo użyteczny i potrzebny do nabycia i zachowania cnoty, podany ci przez Mędrca Pańskiego.

Stajemy się uczonymi, przykładając się do nauk, nie można też stać się cnotliwym, nie ćwicząc się w cnocie. Okazaliśmy powyżej, że nauka potrzebną jest do nabycia cnoty; nabywamy zaś nauki nie od samych tylko Nauczycieli, ale i z czytania książek. Nie możemy być zawsze z naszymi Pasterzami, i Spowiednikami, ażebyśmy od nich uczyli się drogi cnoty. Ich nauki, ich przestrogi, ich napomnienia, ich rady, tkwią jakiś czas w naszej pamięci; lecz snadno o nich zapominamy, jeżeli ich nie utrzymujemy i nie odnawiamy czytaniem książek i rozmyślaniem rzeczy świętych.

Dla tego Mędrzec w rozdz. VI. Eklezjastyka, powiedziawszy: iż dla nabycia mądrości, słuchać potrzeba nauki Mądrych, dodaje ten drugi środek jako niezbędny, iż potrzeba zgłębiać i rozmyślać prawo Boże: Myśl twoją, mówi, miej w przykazaniu Bożym, i w rozkazach Jego najbardziej bądź ustawiczny (2).

Miłość, Teotymie, jest ogniem, który pobożnymi myślami i świętobliwymi uczuciami rozżarzać, koniecznie potrzeba. Jeżeli jej zbywa na tym żywiole, wątleje i do szczętu gaśnie. Jeżeli jej na nich nie schodzi, rozżarza się i codziennie wzrasta. Te zaś myśli i uczucia czerpiemy z czytania Książek budujących, służących za narzędzie łasce Bożej do natchnienia, i zagrzewania nas nimi.

Przez nie zdziałała ta łaska Boska cudowne nawrócenie św. Augustyna, które poczęło się z czytania książki nazwanej Hortensius, zachęcającej do szukania mądrości, jak sam powiada w III. księdze swych wyznań w rozdz. IV. Utwierdzone zostało powieścią o nawróceniu dwóch dworzan, zdziałanym przez czytanie życia św. Antoniego, a dokonanym na ostatek przez czytanie Nowego Testamentu, który czytać nakazał mu głos z Nieba, wołający na niego: Tolle lege, weź a czytaj.

Tego środka użył Bóg do zdziałania cudownej odmiany św. Serafiiana, który czytaniem Ewangelii tak silnie poruszony został, iż całą majętność swoją porzucił, a rozdawszy wszystko ubogim, aż do ostatniej sukni, chodził po ulicach nosząc pod pachą Nowy Testament i wołał: Ille me spoliavit, ten mnie ogołocił. O przedziwna mocy czytania rzeczy świętych! przez cóż się to dzieje, iż środek tak skuteczny jest tak wielce zaniedbany!

Ale nie dosyć jest czytać, potrzeba z korzyścią czytać. W tym celu zachowaj w czytaniu następujące prawidła:

  1. Nie czytaj zciekawości i jedynie dla rozrywki umysłu; lecz w chęci nauczenia się żyć cnotliwie. Ażeby zaś czytanie przyniosło ci pożytek, pomnij zaczynać je zawsze wzniesieniem ducha do Boga, przez które prosić Go będziesz o łaskę, ażebyś odniósł stąd jaką naukę (3).
  2. Czytaj z wielkim uszanowaniem, wystawiając sobie: iż Bóg mówi przez książkę do ciebie. Jest to myśl Ojców ŚŚ. którzy powiadają, że kiedy się modlimy, do Boga mówimy, a kiedy czytamy, On do nas przemawia(4).
  3. Nie czytaj wielu książek, lecz jedną tylko lub dwie wyborowe, które by były zdolnymi zachęcić cię do cnoty, i podały ci środki do jej nabycia.
  4. Czytaj porządkiem, to jest, zaczynając od początku książki i czytając aż do końca: inaczej czytanie nie przyniesie ci wielkiego pożytku(5).
  5. Niewiele czytaj naraz, lecz rozważnie, zastanawiaj się nad tym co czytasz: czyń sobie stąd dobre jakie przedsięwzięcia, i proś Boga o łaskę do ich wykonania.
  6. Czytaj często, to jest, albo codziennie, albo kilka razy na tydzień, osobliwie w Niedziele i Święta.
  7. Nie poprzestaj na przeczytaniu raz książki jakiej; lecz odczytaj ją sobie kilka razy. Jeżeli nie czytasz z ciekawości, lecz w chęci nabycia cnoty, przekonasz się, iż powtórne czytanie większy ci pożytek przyniesie nad pierwsze: snadniej zrozumiesz książkę; lepiej zatrzymasz w pamięci coś czytał, i dokładniej wykonasz.

Ks. Karol Gobinet

Przewodnik Młodzieży Chrześcijańskiej czyli Nauka Moralna na Piśmie Ś. i Ojcach Kościoła ugruntowana. Wydana w języku francuskim przez X. Karola Gobineta, Teologii Doktora. Nowy przekład Modesta Watta Kosickiego, Filozofii Doktora. Tom I. W Warszawie. W Drukarni Biblioteki Chrześcijańskiej 1829, ss. 153-156.

(Pisownię i słownictwo nieznacznie uwspółcześniono).

————————————————————————————————————————————————————–

Pozwolenie Władzy Duchownej:

W dziele: Przewodnik Młodzieży Chrześcijańskiej, przez Modesta Watta Kosickiego, Doktora Filozofii, z francuskiego języka na polski przełożonym, nic przeciwnego wierze świętej katolickiej i dobrym obyczajom nie upatrzyłem; zawiera ono owszem środki do ukształcenia serca młodzieży w cnocie najzbawienniejsze, obok nauk, przestróg i najczystszych pobudek w tejże wierze czerpanych; niemniej i o obieraniu stanu czyli o powołaniu nader ważne obejmuje przestrogi; godnym je zatem druku być sądzę.

W Warszawie dnia 7. Grudnia 1829. r.

  1. PaweŁRzymski.

Wizytator XX. Misjonarzy,

Cenzor Ksiąg duchownych

W Archidiecezji Warszawskiej.

IMPRIMATUR.

W Warszawie dnia 22. Grudnia 1829. r.

  1. EDW.Czarnecki,

Administrator Archidiecezji Warsz.

————————————————————————————————————————————————————–

Przypisy:
(1) Sapientiam omnium antiquorum exquiret sapiens, et in Prophetis vacabit. Eccli. XXXIX.

(2) Si inclinaveris aurem tuam, excipies doctrinam: et si dilexeris audire, sapiens eris. Cogitatum tuum habe in praeceptis Dei, et in mandatis illius maxime assiduus esto. Eccli. VI.

(3) Revela oculos meos: et considerabo mirabilia de lege tua. Da mihi intellectum, et scrutabor legem tuam: et custudiam illam in toto corde meo. Ps. CXVIII.

(4) Oras, loqueris ad sponsum; legis, ille tibi loquitur. Hieron. Epist. ad Eustohium.

Christum alloquimur cum oramus; illum audimus cum divina legimus oracula. S. Ambr. lib. I. of. cap. XX.

Sit tibi vel oratio assidua, vel lectio. Nunc cum Deo loquere, nunc Deus tecum. S. Cypr. Epist. ad Donatum.

(5) Fortuita et varia lectio et quasi casu reperta non aedificat, sed reddit animam instabilem, et leviter admissa levius recedit a memoria. S. Bern. de vita solitaria ad fratres de monte Dei.

© Ultra montes (www.ultramontes.pl)
Cracovia MMIV, Kraków 2004

Marsz Bibliotekarzy.

Szanowni Państwo,

zapraszamy do zapoznania się z informacjami dotyczącymi zbliżającego się Tygodnia Bibliotek oraz głosowania na Bibliotekarza Roku.

  • olsztyński Marsz Bibliotekarzy

Ósmy maja to Dzień Bibliotekarza. Z tej okazji olsztyńscy bibliotekarze postanowili połączyć siły i organizują marsz przez miasto.

W planie są też konkursy i przedstawienie oferty bibliotek.

– W dzisiejszych czasach biblioteka to nie tylko miejsce wypożyczeń książek, ale też liczne spotkania autorskie, warsztaty, wystawy – wylicza Jacek Smółka, kierownik biblioteki multimedialnej Planeta 11. – Szukamy niestandardowych form promocji, stąd pomysł na marsz. Będziemy nieść transparenty, rozdawać ulotki. Chcemy wyjść do ludzi, pokazać się w przestrzeni publicznej i promować czytelnictwo.

Marsz organizują Miejska Biblioteka Publiczna, Biblioteka Uniwersytecka UWM, Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Warmińsko-Mazurska Biblioteka Pedagogiczna. Trasa będzie prowadzić z Kortowa do Planety 11, z przystankiem na Starym Mieście. – Tam, przy Starym Ratuszu, przedstawimy nasze oferty i przeprowadzimy konkursy z nagrodami – dodaje Smółka.

W marszu mogą wziąć udział wszyscy bibliotekarze oraz miłośnicy książek. Akcja inauguruje też XV Ogólnopolski Tydzień Bibliotek, który trwa od 8 do 15 maja pod hasłem „(DO)wolność czytania”.

MARSZ BIBLIOTEKARZY
8 maja (wtorek)
godz. 12 – START – Biblioteka Uniwersytecka UWM (Kortowo)
przemarsz chodnikiem wzdłuż ul. Warszawskiej
ok. godz. 13 – przystanek przy Starym Ratuszu (m.in. konkursy z nagrodami)
przemarsz chodnikiem wzdłuż al. Piłsudskiego
ok. godz. 14 – META – Planeta 11 (al. Piłsudskiego 38)

Zachęcamy również do dołączenia do wydarzenia na Facebooku:
https://www.facebook.com/events/341641063025381/

Podkreślamy, że nie trzeba być fizycznie na spotkaniu – można udostępnić zdjęcia ze swojej biblioteki z hashtagiem wydarzenia. Zapraszamy do dzielenia się materiałami z Państwa inicjatyw!

  • Ogólnopolski Konkurs Bibliotekarz Roku

Jak co roku Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich organizuje konkurs, który ma na celu wyłonienie Bibliotekarza Roku. Tradycyjnie prosimy o wsparcie w głosowaniu ogólnopolskim kandydata z województwa warmińsko-mazurskiego, którym w tym roku jest ks. Tomasz Garwoliński, dyrektor Biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego Metropolii Warmińskiej „Hosianum” oraz kierownik Biblioteki Wydziału Teologii Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie.

Głosy na wybranego kandydata można oddawać pod linkiem
http://www.sbp.pl/konkurs/zgloszenia?konkurs_id=19758

Plebiscyt internetowy trwa do 06.05.

Łączymy majówkowe pozdrowienia,
Joanna Cieślińska

Model libertariański.

 

Co, jeśli wszystkie biblioteki byłyby prywatne i konkurowały ze sobą, niczym sklepy o klienta? Bibliotekarz zainwestowałby w bibliotekę – wówczas już będącą własnym biznesem – prywatne środki finansowe i pobierał, np. opłatę abonamentową za korzystanie zeń i dodatkowych usług. Ta najbardziej konkurencyjna miałaby odpowiednie zyski. Temat rzeka do rozwinięcia i toteż powoli będę w nowej serii wpisów czynił. Jakież to by było wspaniałe perpetuum mobile dla rozwoju nie tylko bibliotek, ale i bibliotekarzy. 😉  Niemniej jest to mega kusząca, przynajmniej dla mnie, wizja bibliotekarstwa w Polsce. 🙂

Mój poradnik – opóźnienie.

 

Wszystkich zainteresowanych moim poradnikiem proszę jeszcze o cierpliwość. Osoby, które już wpłaciły pieniążki przepraszam za opóźnienie powstałe bez mojej winy. 🙁

O nauczycielach nieco krytycznie.

Dziś będzie troszkę krytyki. W związku z coraz to częstszym zjawiskiem, które mnie już nawet bulwersuje.

Otóż, przychodzą dzieci i rodzice po lektury do biblioteki publicznej. Oczywiście pewną ilość ich mamy. Nie są to jednak dziesiątki lub setki i zwyczajnie zawsze dla kogoś ich zabraknie. Przychodzą, bo mówią, że w szkolnych bibliotekach albo nie ma lektury w ogóle, albo już. I gdy u nas też jej zabraknie wówczas sypią się jedynki w dzienniku.

Pytam: Dlaczego wszystkim klasom na raz jest zadawana ta sama lektura, skoro szkoły mają braki w księgozbiorze? Dlaczego takich braków nie uzupełniają?

Takie sytuacje są w wielu bibliotekach i tych dużych i tych małych.

Proszę nie spodziewajmy się, że nagle biblioteki publiczne wyręczą biblioteki szkolne i  zakupią po 500 – 1000 sztuk jednej lektury.